Advances in Clinical and Experimental Medicine

Title abbreviation: Adv Clin Exp Med
JCR Impact Factor (IF) – 2.1 (5-Year IF – 2.0)
Journal Citation Indicator (JCI) (2023) – 0.4
Scopus CiteScore – 3.7 (CiteScore Tracker 3.3)
Index Copernicus  – 161.11; MNiSW – 70 pts

ISSN 1899–5276 (print)
ISSN 2451-2680 (online)
Periodicity – monthly

Download original text (EN)

Advances in Clinical and Experimental Medicine

2006, vol. 15, nr 3, May-June, p. 481–484

Publication type: original article

Language: English

The Course of Pregnancy and Delivery After Genetic Amniocentesis

Przebieg ciąży i porodu po amniopunkcji genetycznej

Katarzyna Ciach1,, Krzysztof Preis1,, Małgorzata Świątkowska−Freund1,, Dariusz Wydra2,, Beata Makowska1,

1 Department of Obstetrics, Medical University in Gdańsk, Poland

2 Department of Gynecology, Medical University in Gdańsk, Poland

Abstract

Background. Amniocentesis allows sampling the amniotic fluid to perform fetal karyotyping, tests for monogenic disorders, metabolic errors, and assessing AFP and ACHE levels.
Objectives. Comparison of the pregnancy course and delivery as well as the condition of the newborns in patients who did and did not undergo amniocentesis during pregnancy.
Material and Methods. The authors analyzed the indications for amniocentesis, results of ultrasound examinations performed at the time of the procedure, and medical records concerning the pregnancies after the procedure of all of the 721 patients who underwent amniocentesis at the Department of Obstetrics in 1996–2003. The control group consisted of 101 pregnancies in women above 35 years of age in whom amniocentesis was not performed.
Results. Mean duration of pregnancy in patients after amniocentesis was 37.6 ± 2.4 weeks. Fetal loss occurred in 6 pregnancies (0.8%) after amniocentesis and in 3 (1.9%) in control group. The mean weight of a newborn in the study group was 3424.4 ± 621 g, and in the control group 3432.2 ± 597 g. The frequency of congenital malformations and neonatal morbidity in the first weeks of life was higher in the study group. In the first 3 weeks after amniocentesis, lower−abdominal pain (7.2%), spotting (0.3%), bleeding (1.5%), and leakage of amniotic fluid (2.4%) were observed. In the control group, lower−abdominal pain occurred in 2 cases (2.6%), and spotting in 2.6%, while leakage of amniotic fluid and bleeding did not occur.
Conclusion. Conducted analysis confirmed that fetal loss rate after amniocentesis is no higher than 1%, whereas the population risk of spontaneous abortion in women over 35 is 1.5–6.1%. The mean duration of pregnancy was significantly shorter in patients who had amniocenteses than in the control group. Cesarean section was performed more often in patients who had had amniocenteses. Lower−abdominal pain, spotting, bleeding, and leakage of amniotic fluid could be observed after amniocentesis and appeared more frequently than in the control group. Congenital malformations and early morbidity in neonates were more often observed in the group that underwent amniocentesis.

Streszczenie

Wprowadzenie. Do diagnostyki prenatalnej należą inwazyjne i nieinwazyjne metody.
Cel pracy. Ocena przebiegu ciąży i porodu u pacjentek po amniopunkcji genetycznej.
Materiał i metody. Zanalizowano wskazania, wyniki USG wykonanych w czasie amniopunkcji oraz historie obserwacji bezpośrednio po zabiegu u ciężarnych, u których wykonano amniopunkcję w Klinice Położnictwa w latach 1996–2002. Kontrolną grupą były ciężarne po 35. r.ż., które nie zdecydowały się na wykonanie amniopunkcji.
Wyniki. U 6 pacjentek (0,8%) nastąpiło poronienie po amniopunkcji, a w grupie kontrolnej u 3 ciężarnych (1,9%). Wgrupie pacjentek po amniopunkcji poród następował w 37,6 ± 2,4 tygodnia ciąży, a w grupie kontrolnej w 39,1 ± ± 2,3, co różni się istotne statystycznie. W grupie badanej w 223 przypadkach (66,6%) odbył się poród fizjologiczny, w 108 (32,2%) – cięcie cesarskie, poród kleszczowy – w 4 przypadkach (1,2%), a w grupie kontrolnej – w 59 przypadkach (76,62%) poród fizjologiczny, w 17 (22,1%) – cięcie cesarskie, w jednym – kleszczowy (1,3%). Wgrupie badanej średnia masa dziecka wynosiła 3424,4 ± 621 g, a w grupie kontrolnej 3432,2 ± 597 g. U pacjentek po amniopunkcji stwierdzono wadę wrodzoną dziecka w 18 przypadkach (5,4%), w tym jednorazowo stopę końsko−szpotawą u dziecka pacjentki po amniopunkcji późnej, a w grupie kontrolnej u jednego dziecka (1,2%).
Wnioski. Badania potwierdziły, że ryzyko poronienia po amniopunkcji nie przekracza 1%, podczas gdy ryzyko populacyjne poronienia samoistnego u kobiet powyżej 35. r.ż. wynosi 1,5–6,1%. Czas trwania ciąży w grupie badanej jest statystycznie krótszy niż w grupie kontrolnej. U pacjentek po amniopunkcji częściej występowały dolegliwości (bóle podbrzusza, plamienie, krwawienie, odpływanie płynu owodniowego) do trzech tygodni po wykonanym zabiegu niż u pacjentek z grupy kontrolnej w tym samym czasie. Dzieci pacjentek po amniopunkcji częściej rodziły się z wadą wrodzoną i chorowały w pierwszych tygodniach życia (m.in. na zapalenie płuc) niż dzieci pacjentek z grupy kontrolnej.

Key words

amniocentesis, fetal loss, complications

Słowa kluczowe

amniopunkcja, poronienie, powikłania

References (12)

  1. Saltvedt S, Almstrom H: Fetal loss rate after second trimester amniocentesis at different gestational age. Acta Obstet Gynecol Scand 1999, 78, 10–14.
  2. Wilson RD: Amniocentesis and chorionic villous sampling. Curr Opin Obstet Gynecol 2000, 12, 81–86.
  3. Bischoff FZ, Lewis DE, Nguyen DD, Murrell S, SchoberW, Scott J, Simpson JL, Elias S: Prenatal diagnosis with use of fetal cells isolated from maternal blood: five−color fluorescent in situ hybridization analysis on flowsorted cells for chromosomes X, Y, 13, 18, and 21. Am J Obstet Gynecol 1998, 179, 203–209.
  4. Cederholm M, Haglund B, Axelsson O: Maternal complications following amniocentesis and chorionic villus sampling for prenatal karyotyping. BJOG 2003, 110, 392–399.
  5. Schaap AH, van der Pol HG, Boer K, Leschot NJ, Wolf H: Long−term follow−up of infants after transcervical chorionic villus sampling and after amniocentesis to compare congenital abnormalities and health status. Prenat Diagn 2002, 22, 598–604.
  6. Nanal R, Kyle P, Soothill PW: A classification of pregnancy losses after invasive prenatal diagnostic procedures: an approach to allow comparison of units with a different case mix. Prenat Diagn 2003, 23, 488–492.
  7. Zaremba J, Pawłowska B, Ilnicka A: Prenatal examination: An attempt to assess effectiveness and risk based on one center’s own material (Badania prenatalne – próba oceny efektywności i ryzyka na podstawie materiału jednego ośrodka). Neur Neurochir Pol 1999, 33, 541–549.
  8. Antsaklis A, Papantoniou N, Xygakis A, Mesogitis S, Tzortzis E, Michalas S: Genetic amniocentesis in women 20–34 years old: associated risks. Prenat Diagn 2000, 20, 247– 250.
  9. Plockinger B, Povse B, Ulm MR, Chalubinski K, Deutinger J, Bernaschek G: Does the risk of complications after amniocentesis depend on the indications for intervention? Geburtshilfe Frauenheilkd 1996, 56, 128–131.
  10. Tabor A, Philip J, Madsen M, Bang J, Obel EB, Norgaard−Pedersen B: Randomised controlled trial of genetic amniocentesis in 4606 low−risk women. Lancet 1986, 1, 1287–1293.
  11. Jorgensen C, Andolf E: Amniocentesis before the 15th gestational week in single and twin gestations – complications and quality of genetic analysis. Acta Obstet Gynecol Scand 1998, 77, 151–154.
  12. Dommergues M, Audibert F, Benattar C, Champagne C, Gomel V, Frydman R: Is routine amniocentesis for advanced maternal age still indicated? Fetal Diagn Ther 2001, 16, 372–377.