Advances in Clinical and Experimental Medicine

Title abbreviation: Adv Clin Exp Med
5-Year IF – 2.0, IF – 1.9, JCI (2024) – 0.43
Scopus CiteScore – 4.3
Q1 in SJR 2024, SJR score – 0.598, H-index: 49 (SJR)
ICV – 161.00; MNiSW – 70 pts
Initial editorial assessment and first decision within 24 h

ISSN 1899–5276 (print), ISSN 2451-2680 (online)
Periodicity – monthly

Download original text (EN)

Advances in Clinical and Experimental Medicine

2012, vol. 21, nr 1, January-February, p. 27–33

Publication type: original article

Language: English

Pelvi-caliceal Collecting System in Swine – Authors Own Anatomical Classification

Układ kielichowo-miedniczkowy u świni – własny podział anatomiczny

Jacek Szymański1,, Sylwia Konarska2,, Michał Polguj3,, Piotr Oszukowski2,

1 Department of Normal and Clinical Anatomy, Medical University of Łódź, Poland

2 Department of Clinical Morphology, Medical University of Łódź, Poland

3 Department of Angiology, Medical University of Łódź, Poland

Abstract

Background. Experiments on humans and their organs produce legal, moral and ethical dilemmas. Nowadays, the use of domestic swine as an experimental animal is increasing steadily. Thus it is important to know the structure and characteristics of swine organs.
Objectives. The purpose of the study was to investigate the shape, dimensions and volume of the renal collecting system in swine, based on authors own outline of division of this anatomical structure, as well as comparing some features of the pelvi-caliceal collecting system for swine and man.
Material and Methods. The study was carried out on 36 kidneys of adult swine (Sus scrofa domestica) of both sexes. The authors generated the corrosion specimens by applying Plastogen G. The authors took the density of the stained and hardened mass into consideration and weighed the corrosion casts. Then the authors could estimate the volume of the pelvi-caliceal collecting system by applying the formula which states that volume is a quotient of weight and density.
Results. The mean dimensions of the pelvi-caliceal collecting system in swine are: length – 69.2 mm, width – 23.5 mm, thickness – 15.8 mm; the volume of this system is on average 7.0 cm3. The renal collecting system originates from the minor calices which are in the shape of flattened cones. Their mean dimensions are: diameter – 9.3 mm, height – 3.3 mm. The major calices, taking the form of a cylindrical body, emerge from the minor calices. The mean dimensions of the primary major calices inserted in the renal pelvis are: length – 18.0 mm, diameter – 6.6 mm; the primary calices which come into secondary ones: length – 6.7 mm, diameter – 7.3 mm; the secondary major calices: length – 16.3 mm, diameter – 8.0 mm. The renal pelvis is the last part of the pelvi-caliceal collecting system and takes the form of a distorted triangle. Its mean dimensions are: width – 14.1 mm, height – 13.7 mm.
Conclusion. The pelvi-caliceal collecting system in swine is a massive structure of high volume, with a well-developed structure of the renal calices and swollen renal pelvis. The studied structure is more massive and its volume is about three times larger than that in man. Despite some disadvantages, perhaps in the future a swine kidney will be transplanted into a man, but nowadays due to lack of dissection material it may be used as a teaching model or in experimental research.

Streszczenie

Wprowadzenie. Eksperymenty na ludziach i ich narządach wywołują prawne, moralne oraz etyczne dylematy. W obecnych czasach wykorzystanie świni domowej jako zwierzęcia doświadczalnego systematycznie rośnie. Warto więc znać budowę oraz właściwości narządów świni.
Cel pracy. Zbadanie kształtu, wielkości i objętości układu kielichowo-miedniczkowego nerek u świni na podstawie własnego schematu podziału tej struktury anatomicznej, a także porównanie niektórych cech układu kielichowo-miedniczkowego świni i człowieka.
Materiał i metody. Badania przeprowadzono metodą korozyjną na 36 nerkach, pochodzących od dorosłych świń domowych (Sus scrofa domestica) obu płci, z użyciem Plastogenu G. Znając gęstość zabarwionego i utwardzonego tworzywa, po zważeniu odlewu, obliczano objętość preparatu, korzystając ze wzoru, który mówi, że objętość jest ilorazem masy i gęstości.
Wyniki. Średnie wymiary układu kielichowo-miedniczkowego u świni wynoszą: długość – 69,2 mm, szerokość – 23,5 mm, grubość: – 15,8 mm; objętość układu wynosi średnio – 7,0 cm3. Za początek układu kielichowo-miedniczkowego uznaje się kielichy nerkowe mniejsze, u świni przyjmujące formę spłaszczonych stożków. Ich średnie wymiary wynoszą: średnica – 9,3 mm, wysokość – 3,3 mm. Kielichy nerkowe mniejsze uchodzą do kielichów nerkowych większych, jawiących się jako walcowate twory. Średnie wymiary kielichów nerkowych większych pierwszorzędowych uchodzących do miedniczki nerkowej wynoszą: długość – 18 mm, średnica – 6,6 mm; kielichów pierwszorzędowych uchodzących do kielichów drugorzędowych: długość – 6,7 mm, średnica – 7,3 mm; kielichów nerkowych większych drugorzędowych: długość – 16,3 mm, średnica – 8 mm. Ostatnim odcinkiem opisywanego układu jest miedniczka nerkowa, występująca u świni w formie zniekształconego trójkąta. Jej średnie wymiary wynoszą: szerokość – 14,1 mm, wysokość – 13,7 mm.
Wnioski. Układ kielichowo-miedniczkowy u świni jest strukturą masywną o dużej objętości, bogato rozbudowanej strukturze kielichowej i rozdętej miedniczce nerkowej. Badana struktura jest znacznie masywniejsza, a jej objętość jest trzykrotnie większa od objętości podobnego układu u człowieka. Mimo wad być może w przyszłości nerki świni będą przeszczepiane człowiekowi, ale obecnie z powodu braku materiału prosektoryjnego mogą służyć jako materiał dydaktyczny lub do badań eksperymentalnych.

Key words

pelvi-caliceal collecting system, renal calices, renal pelvis, swine

Słowa kluczowe

układ kielichowo-miedniczkowy, kielichy nerkowe, miedniczka nerkowa, świnia

References (17)

  1. Gillespie JI: A developing view of the origins of urgency: the importance of animal models. BJU International 2005, 96, Suppl. 1, 22–28.
  2. de Sá Earp PP: Percutaneous renal surgery – new model for learning and training. Int Braz J Urol 2003, 29, 151–154.
  3. Sampaio FJB, Pereira-Sampaio MA, Favorito LA: The pig kidney as an endourologic model: Anatomic contribution. J Endourol 1998, 12, 45–50.
  4. Wanzel K R, Matsumoto E D, Hamstra S J, Anastakis DJ: Teaching technical skills: training on a simple, inexpensive, and portable model. Plas Reconstr Surg 2002, 109, 258–263.
  5. Gonwa TA: Transplantation. Am J Kidney Dis 2000, 35, Suppl. 1, S 153–S 159.
  6. Skuciński J, Nowak W, Wieczorek J, Solecki R: Wykorzystanie nerek transgenicznych świń do przeszczepów allogenicznych i ksenogenicznych. Med Wet 2007, 63, 941–945.
  7. Miękoś E, Zapędowski Z, Kosiński H, Schreiber K: Miedniczki nerkowe człowieka. Biul WAM 1974, 17, 263–269.
  8. Kosiński H: Variations in shape and position of human renal pelvis. Folia Morphol (Warsz) 1987, 46, 207–214.
  9. Niżankowski C: Suggestion of new classification of the shape of human renal pelvis with consideration of the number of renal papillae. Folia Morphol (Warsz) 1978, 37, 367–380.
  10. Sokołowska-Pituchowa J: Formy miedniczek nerkowych u człowieka, ich odmiany, najczęstszy typ. Folia Morphol (Warsz) 1956, 7, 53–62.
  11. Piasecki Z, Piotrowski J, Jugowski F: Rozmieszczenie naczyń tętniczych w nerce ludzkiej. Folia Morphol (Warsz) 1962, 13, 183–193.
  12. Piasecki Z, Jugowski F, Piotrowski J: Formy miedniczek nerkowych u człowieka w odlewach i radiogramach. Folia Morphol (Warsz) 1969, 28, 177–187.
  13. Augustyn M: Variation of the calicopelvic system of the human kidney in ontogenic development. Folia Morphol (Warsz) 1978, 37, 157–165.
  14. Czerwiński F, Mierzwa J, Mierzwa A, Michalczyk K, Glińska B: Miedniczka nerkowa a nerka płodu ludzkiego. Urol Pol 1995, 48, 230–236.
  15. Niżankowski C: Miedniczki nerkowe. Wiad Lek 1958, 11–12, 527–528.
  16. Kupeli B, Tunc L, Acar C, Gurocak S, Alkibay T, Guneri C, Bozkirli I: The impact of pelvicaliceal anatomical variation between the stone-bearing and normal contralateral kidney on stone formation in adult patients with lower caliceal stones. Int Brazil J Urol 2006, 32, 287–294.
  17. Acar C, Kupeli B, Gurocak S, Alkibay T, Guneri C, Ozkan S, Bozkirli I: Is pelvicaliceal anatomy a risk factor for stone formation in patients with solitary upper caliceal stone? Urology 2006, 67, 1159–1163.